Madonna – MDNA

Madonna mag dan wel de Queen Of Pop zijn, de laatste jaren zetten potentiële troonopvolgers als Lady Gaga, Rihanna en Kesha de toon op het gebied van dansbare pop. Zwaaiend met haar scepter eist Madonna de dansvloer terug.

Er gingen 47 maanden voorbij sinds Madonna’s vorige wapenfeit, Hard Candy uit april 2008. Nog nooit liet Madonna haar fans zo lang wachten op een nieuw album. Waar Hard Candy order Fluconazole grotendeels geproduceerd werd hiphopproducers als Timbaland, The Neptunes en Justin Timberlake, gaat ze hier in zee met dj’s en danceproducers.

Benny Benassi (van de hit Satisfaction), Martin Solveig (van de hit Hello) en oudgediende William Orbit (voor de volledigheid zijn hit: Barber’s Adagio For Strings) zijn de voornaamste knoppendraaiers en schuiventrekkers op MDNA, het twaalfde album van Madonna.

diflucan online Hard Candy lag erg in lijn met de beduidend zwakkere Madonna-albums Music (2000) en American Life (2003), maar MDNA is eerder een voortzetting van het frisse door disco geïnspireerde dancegeluid van Confessions On A Dancefloor uit 2005. De nummers zijn dan ook duidelijk meer gericht op de dansvloer dan op de radio.

Flatteus
Zo is het tweede nummer Gang Bang een heerlijk donker housenummer; alsof een doorgesnoven Donna Summer probeert te rappen over een opgefokte Neue Welle-plaat van Rheingold of Grauzone. Dat klinkt misschien weinig flatteus (en dat is het ook beslist niet), maar het levert wel verdomd lekker nummer op.

Het enige minpuntje van Gang Bang is dat het ongeveer anderhalve minuut te lang doorgaat, met een lachwekkende finale (waarin Maddie de nu al historische woorden “If you act like a bitch, you die like a bitch” spreekt). De fijne, door Benny Benassie in elkaar gedraaide opvolger I’m Addicted maakt dat slippertje meer dan goed.

Uitgangspunt
Benassie en zijn Zweedse collega Klas Åhlund (Robyn, Kesha, Sugababes) nemen duidelijk de discotheken als uitgangspunt, getuige de opbouw van die nummers, terwijl Solveigs songs (Turn Up The Radio, buy Ventolin no prescription Give Me All Your Luvin’, I Don’t Give A) onmiskenbaar geënt zijn op zijn recente hitparadesucces met Dragonette.

Nicki Minaj en M.I.A. blijken overigens uitstekende vervangers van Dragonette. Met Superstar lijkt Madonna (vooral wat melodielijn betreft) aan ABBA te refereren en het speelse I’m A Sinner combineert discoelementen met gospel. Love Spent klinkt als Hung Up minus de sample uit Gimme, Gimme, Gimme (A Man After Midnight).

Synthetisch
Synthpopballad Masterpiece doet zijn naam geen eer aan en behoort tot de mindere bijdrages op MDNA. Het donkere, synthetisch georkestreerde slotstuk Falling Free lijkt een overblijfsel uit de jaren negentig, maar vormt een fraaie finale. De deluxe edition bevat vijf bonustracks, waarvan Beautiful Killer en B-Day Song de moeite waard zijn.

order methotrexate
misoprostol online

Het is goed om te zien dat Madonna de zwakkere plekken uit haar carrière meestal weet weg te poetsen met een prima vervolgplaat. MDNA doet dat ruimschoots en is met recht Madonna’s beste werk sinds Ray Of Light uit 1998. Nicki Minaj proclameert dan ook terecht: “The queen is still Madonna!”

Muscle Relaxant .

Pierre

Leave a Reply