Madonna – MDNA

Madonna – MDNA

Madonna mag dan wel de Queen Of Pop zijn, de laatste jaren zetten potentiële troonopvolgers als Lady Gaga, Rihanna en Kesha de toon op het gebied van dansbare pop. Zwaaiend met haar scepter eist Madonna de dansvloer terug.

Er gingen 47 maanden voorbij sinds Madonna’s vorige wapenfeit, Hard Candy uit april 2008. Nog nooit liet Madonna haar fans zo lang wachten op een nieuw album. Waar Hard Candy order Fluconazole grotendeels geproduceerd werd hiphopproducers als Timbaland, The Neptunes en Justin Timberlake, gaat ze hier in zee met dj’s en danceproducers.

Benny Benassi (van de hit Satisfaction), Martin Solveig (van de hit Hello) en oudgediende William Orbit (voor de volledigheid zijn hit: Barber’s Adagio For Strings) zijn de voornaamste knoppendraaiers en schuiventrekkers op MDNA, het twaalfde album van Madonna.

diflucan online Hard Candy lag erg in lijn met de beduidend zwakkere Madonna-albums Music (2000) en American Life (2003), maar MDNA is eerder een voortzetting van het frisse door disco geïnspireerde dancegeluid van Confessions On A Dancefloor uit 2005. De nummers zijn dan ook duidelijk meer gericht op de dansvloer dan op de radio.

Flatteus
Zo is het tweede nummer Gang Bang een heerlijk donker housenummer; alsof een doorgesnoven Donna Summer probeert te rappen over een opgefokte Neue Welle-plaat van Rheingold of Grauzone. Dat klinkt misschien weinig flatteus (en dat is het ook beslist niet), maar het levert wel verdomd lekker nummer op.

Het enige minpuntje van Gang Bang is dat het ongeveer anderhalve minuut te lang doorgaat, met een lachwekkende finale (waarin Maddie de nu al historische woorden “If you act like a bitch, you die like a bitch” spreekt). De fijne, door Benny Benassie in elkaar gedraaide opvolger I’m Addicted maakt dat slippertje meer dan goed.

Uitgangspunt
Benassie en zijn Zweedse collega Klas Åhlund (Robyn, Kesha, Sugababes) nemen duidelijk de discotheken als uitgangspunt, getuige de opbouw van die nummers, terwijl Solveigs songs (Turn Up The Radio, buy Ventolin no prescription Give Me All Your Luvin’, I Don’t Give A) onmiskenbaar geënt zijn op zijn recente hitparadesucces met Dragonette.

Nicki Minaj en M.I.A. blijken overigens uitstekende vervangers van Dragonette. Met Superstar lijkt Madonna (vooral wat melodielijn betreft) aan ABBA te refereren en het speelse I’m A Sinner combineert discoelementen met gospel. Love Spent klinkt als Hung Up minus de sample uit Gimme, Gimme, Gimme (A Man After Midnight).

Synthetisch
Synthpopballad Masterpiece doet zijn naam geen eer aan en behoort tot de mindere bijdrages op MDNA. Het donkere, synthetisch georkestreerde slotstuk Falling Free lijkt een overblijfsel uit de jaren negentig, maar vormt een fraaie finale. De deluxe edition bevat vijf bonustracks, waarvan Beautiful Killer en B-Day Song de moeite waard zijn.

order methotrexate
misoprostol online

Het is goed om te zien dat Madonna de zwakkere plekken uit haar carrière meestal weet weg te poetsen met een prima vervolgplaat. MDNA doet dat ruimschoots en is met recht Madonna’s beste werk sinds Ray Of Light uit 1998. Nicki Minaj proclameert dan ook terecht: “The queen is still Madonna!”

Muscle Relaxant .

Simple Minds – X5

Simple Minds – X5

Ze worden vaak over het hoofd gezien vanwege hun toegankelijke latere pophits, maar Derek Forbes, Charlie Burchill en Jim Kerr behoren tot de grondleggers van de new wave en synthpop. Het vroegste werk van Simple Minds bewijst dat.

En juist dat vroege werk van Simple Minds is nu weer hipper dan ooit, met talloze bands uit vrijwel onophoudelijk putten uit het postpunkgeluid van de late jaren zeventig en begin jaren tachtig. Dat besefte ook Simple Minds-zanger Jim Kerr, toen hij in 2010 zijn jammerlijk geflopte soloalbum Lost Boy! promootte.

“Het was ambitieus en tegelijkertijd naïef”, zei Kerr er toen over. Vroege Simple Minds-albums tonen inventiviteit en experimenteerdrift, die ook hoorbaar zijn in het oude werk van The Human League, terwijl de songs in klank variëren van het donkere, kille werk van Joy Division en Kraftwerk tot de uitbundige synthpop van OMD en Visage.

Maar bovenal weet Simple Minds naar mate de albums vorderen een eigen sound neer te zetten, die welhaast perfect uitgekristalliseerd is in order disulfiram 1982. Vanaf dan incorporeert de band dat typische geluid haast ongewijzigd op de latere albums. Na 1985 heeft Simple Minds daarentegen hevig aan overtuigingskracht ingeboet.

Hoogtepunt
Dat komt met name door de door Keith Forsey geschreven en geproduceerde hit (Don’t You) Forget About Me uit de iconische eightiesfilm The Breakfast Club. Het nummer bezorgde de Schotten weliswaar hun grote doorbraak in de VS, maar Simple Minds was op creatief vlak toen al over zijn hoogtepunt heen.

De boxset X5 bevat de vijf eerste albums van Simple Minds en toont de progressie van ijverig en intelligent new wavebandje dat naarstig opzoek is naar een eigen identiteit tot de volleerde popsterren die zich medio jaren tachtig opmaken voor uitverkochte stadionshows. De ambitie is vooral op debuut Life In A Day voelbaar.

Divers
Zwalkend tussen synthpop, artpunk en new wave weten de onervaren Burchill en Kerr anno 1979 twee plaatkanten te vullen met zeer degelijke liedjes. Nog binnen datzelfde kalenderjaar verschijnt de opvolger, Real To Real Cacophony, dat al net zo divers is als zijn voorganger. Disco domineert dan nog de hitlijsten en succes blijft uit.

Ook het derde album Empires And Dance Purchase Retin-A , dat een jaar later verschijnt, brengt daar nog geen verandering in. Wel nemen de synthesizergeluiden de overhand en mondt het album uit in een meer coherent geheel, waarin de interesses voor kunst, cultuur en literatuur meer en meer naar de voorgrond worden geschoven.

Noemenswaardig
De opvolger purchase Sildenafil Sons And Fascination/Sister Feelings Call bezorgt Simple Minds zijn eerste noemenswaardige successen. Het album wordt aanvankelijk als twee losse elpees uitgegeven, met Sister Feelings Call als het wat zwakkere zusteralbum van Sons And Fascination.

buy strattera

Hoewel nog steeds duidelijk een product van de postpunkperiode, slaagt de band erin in 1981 ook zijn eerste hitparademateriaal te produceren in de vorm van Love Song; het begin van een decennium durende relatie met de verkooplijsten. Maar ook als geheel is dit (dubbel)album de meest overtuigende release tot dan toe.

Superieur
Met het superieure album New Gold Dream (81-82-83-84) overtuigen de Schotten zowel critici als het grote publiek. Het vijfde album bevat sublieme pophits als Promised You A Miracle, Someone Somewhere (In Summertime) en Glittering Prize. Het titelnummer blijft nog altijd één van de beste songs van Simple Minds.

De vijf eerste albums van Simple Minds bijeen vormen een indrukwekkend document van de vaardigheden en wilskracht van de nog jonge muzikanten. Kers op de taart zijn de 19 bonustracks, afkomstig van (maxi-)singles, die voorheen haast enkel te vinden waren op de zeer prijzige Themes-box. Daadwerkelijk een Glittering Prize purchase Clonidine .

cheap Lithium

.

Bruce Springsteen – Wrecking Ball

Bruce Springsteen – Wrecking Ball

Hij fungeert als het nationale geweten van de VS en de roerige tijden die deze natie het afgelopen decennium doormaakte zijn dan ook koren op de molen van Springsteen. The Boss is boos en niet zo’n beetje ook.

Bruce Springsteen kan zich als geen ander verplaatsen in de sentimenten die heersen onder de arbeidersklasse van zijn land. Dat maakte hij in 1978 al duidelijk met zijn – zeker voor die tijd – sobere album Darkness On The Edge Of Town. De meest extreme onderbuikgevoelens van zijn karakters liet hij horen op het album Nebraska.

Hoewel stilistisch mijlenver verwijderd van dat gitzwarte folkalbum uit 1982, kent Springsteens nieuwe plaat Wrecking Ball desondanks de nodige overeenkomsten met Nebraska. Om te beginnen handelen beide albums over hoe de kleine man zich probeert staande te houden in economisch onzekere tijden.

Ook zijn er raakvlakken tussen de creatie van Nebraska en Wrecking Ball, omdat vrijwel alle nummers begonnen als akoestische folknummers en Springsteen niet met een volledige band de studio inging. Maar daar eindigen de vergelijkingen meteen. Want waar Nebraska feitelijk uit demo-opnames bestond, is Wrecking Ball een heuse studioproductie.

Onvermoeibaar
De titel spreekt in alle opzichten welhaast voor zich. Producer Ron Aniello (Lifehouse, Patti Scialfa, Barenaked Ladies) bouwde de nummers op Wrecking Ball samen met Springsteen uit tot strak geproduceerde, dynamische, moddervet klinkende strijdliederen, waarin Springsteen nog altijd onvermoeibaar oogt.

De machteloosheid en tragiek van Darkness On The Edge Of Town Nexium online en Nebraska worden gecombineerd met de opgestroopte mouwen en de gebalde vuisten op buy Strattera 40 mg Born In The U.S.A. Als een genadeloze sloopkogel trapt Springsteen met zijn verbale geweld tegen de heilige (en niet zo heilige) huisjes aan.

Hergebruik
Nieuw voor Springsteen is het gebruik van samples. Aniello en Springsteen putten hierbij ruimschoots uit de Amerikaanse muziekcultuur, van veldopnames van gospelkoortjes door Alan Lomax tot subtiel verwerkte hits van Johnny Cash en Curtis Mayfield. Springsteen waakt echter voor achteloos hergebruik van bestaand materiaal.

Tenminste, als we zijn eigen composities niet meetellen. Zo treffen we op Wrecking Ball een studioversie aan van Land Of Hope And Dreams cheap esomeprazole , dat hij reeds in 2000 zong tijdens de reünietournees met The E Street Band. Op de special edition staat ook een nieuwe versie van American Land, eerder een bonustrack op buy Baclofen We Shall Overcome.

Schatplichtig
Springsteen heeft veel meegenomen van de liedjesstijl van We Shall Overcome naar dit album. De nummers op Wrecking Ball zijn erg geënt op Ierse folk (met name Easy Money buy Alesse , Shackled And Drawn, We Are Alive) en gospel (Rocky Ground) en derhalve beslist schatplichtig aan beroemde voorbeelden als Woody Guthrie en Pete Seeger.

Maar ook moderne muzikale invloeden vinden hun weg op Wrecking Ball, met name hiphop. Die hedendaagse klanken worden minder krampachtig geïncorporeerd als op The Rising (2002) het geval was. Een simpele hiphopbeat werkt zelfs wonderwel met de traditionele Ierse instrumenten op de onbetwiste hit Death To My Hometown generic Valtrex .

Menens
Springsteens karakters werden wel vaker getormenteerd door uitzichtloze situaties, waardoor criminaliteit niet geschuwd werd (denk aan Johnny 99, Meeting Across The River, Atlantic City). Ook voor de protagonist uit Jack Of All Trades is het menens. “If I had me a gun, I’d find the bastards and shoot ‘em on sight”, bromt Springsteen.

Het is duidelijk; Springsteen is pisnijdig, wellicht meer dan ooit. Nergens klinkt hij terneergeslagen, maar hij toont daadkracht en plaatst kaders. Bovendien doet hij iets waarin een hele generatie jonge muzikanten verzuimt; het benoemen van de problemen die hij om zich heen ziet. Bruce geeft de burger moed. Alweer.